Cystitis

Cystitis is een ontstekingsproces dat de interne wanden van de blaas beïnvloedt. In de vroege stadia beïnvloedt het voornamelijk het slijmvlies en kan het zich in ernstige gevallen verspreiden naar de spierlaag van het orgaan.

Volgens de statistieken wordt bijna 35% van de mensen (voornamelijk vrouwelijk) op de leeftijd van 20-40 jaar geconfronteerd met deze pathologie, het is goed voor maximaal 67% van alle gevallen van urologische ziekten.

Belangrijk! Ontsteking van de blaas is echter kenmerkend voor beide geslachten, vanwege anatomische kenmerken, bij vrouwen komt het 6-8 keer vaker voor. Een bredere, rechte en korte urethra biedt gemakkelijke toegang tot verschillende urogenitale infecties. Met de leeftijd wordt het verschil in de frequentie van optreden bij mannen en vrouwen gladgemaakt vanwege de groei van gevallen van prostatitis bij oudere mannen en de bijbehorende secundaire cystitis.

De diagnostiek en behandeling van pathologie zijn bezig met een uroloog. Vrouwen moeten vaak hun toevlucht nemen tot de hulp van een gynaecoloog.

Cystitis: vormen en soorten pathologie

Afhankelijk van de aanwezigheid van interne ontstekingsbronnen, worden 2 soorten cystitis onderscheiden:

• Primair - ontwikkelt zich als onafhankelijke ontsteking van de wanden van een voorheen gezonde blaas; vaker gevonden bij vrouwen;
• Secundair - ontstaat als gevolg van andere ziekten van het ureum of de ontsteking van de aangrenzende weefsels en organen (bijvoorbeeld met prostatitis bij mannen).

Door de aard van het verloop van de ziekte onderscheiden ze:

• acute vorm;
• Chronische vorm - gemengde symptomen zonder pijn en branden is kenmerkend.

Op het gebied van dekking kan de ziekte zijn:

• totaal, of algemeen;
• Focal - bijvoorbeeld een cervicale vorm met schade aan de nek van de blaas;
• Met de laesie van de ureterale driehoek Lieto (trigoniet).

Opmerking! De focus van ontsteking kan het hele urinestandssysteem bedekken - in dergelijke gevallen is cystitis de eerste klinische manifestatie van niersteenziekte of pyelonefritis.

Gezien de veranderingen die op het gebied van de laesie worden waargenomen, onderscheidt u:

• Catarrhal - klassiek acuut inflammatoire proces met schade aan alleen slijmvlies; Het gaat gepaard met ernstige hyperemie, zwelling en de afgifte van sereuze exsudaat (sereuze vorm); In een verwaarloosd geval kan het in een etterende vorm gaan (met het vrijgeven van etterend exsudaat);
• Phlegmonous - een speciaal type etterende ontsteking met gemorste etterende schade aan de submucosale laag;
• Granulomateus - vergezeld van overvloedige uitslag op de slijmvliezen van het orgel;
• Hemorragisch - een ontstekingsproces, vergezeld van de afgifte van bloed in de urine;
• Interstitieel - met de betrokkenheid van diepe spierlagen;
• ulcerosa - met de vorming van karakteristieke zweren van het slijmvlies van de binnenwanden;
• Inkopen - Lange tijd zijn niet -helende zweren begroeid met zouten;
• Cystic - met de vorming van cysten op het submucosale orgel;
• Gangrenous - met moord op stof.

Gezien de redenen zijn alle verscheidenheid aan gevallen verdeeld in 2 grote groepen infectieuze en niet -infectieuze cystitis.

Besmettelijke vormen Ze ontwikkelen zich onder invloed van verschillende urogenitale en algemene infecties. Onderscheiden:

• Specifieke pathologieën - Pathogenen (voornamelijk bacteriën) - Chlamydia, gonokokken, enz.;
• Niet-specifieke pathologieën-de ziektebron zijn verschillende vertegenwoordigers van de voorwaardelijk pathogene flora

Opmerking! In zeldzame gevallen kan cystitis optreden als reactie op tuberculose -infectie van de nieren. De ziekte gaat vergezeld van een uitgesproken klinisch beeld.

Niet -infectieuze cystitis - ontwikkelen als gevolg van niet -biologische schade aan de slijmvliezen van het orgel. Er zijn verschillende soorten pathologische effecten:

• Radiaal - negatief effect op het weefsel van radiotherapie of radio -blootstelling;
• allergische of auto -immuun - pathologische reactie van het lichaam op allergenen (voornamelijk persoonlijke hygiëneproducten) of antigenen van eigen weefsels;
• traumatisch - met gehakte of gesneden wonden, met schade aan de muren met urinestenen, katheter, vreemde lichamen; 
• Parasitair - onder invloed van toxische parasieten, in het bijzonder bloedschistosoom (type platte wormen); De risicozone omvat voornamelijk reizigers in het Midden -Oosten en Centraal -Azië;
• Thermisch - met brandwonden, bij het wassen met te warme oplossingen;
• Chemisch giftig-wanneer blootgesteld aan agressieve stoffen: geneesmiddelen, geconcentreerde metabolieten, giftige stoffen, enz.;

Hoe cystitis optreedt: oorzaken van pathologie

De overgrote meerderheid van cystitis heeft een besmettelijke aard. Het oorzaak van de oorzaak kan in dit geval beide voorwaardelijk pathogene bacteriën-E worden. coli, streptokokken, stafylococci, enterokokken en frequente vertegenwoordigers van urogenitale infectie-gonokokken, trichomonas, enz.

Agressie van micro -organismen is echter niet de belangrijkste oorzaak van de ziekte. Voor zijn succesvolle effect moet het lichaam worden verzwakt door de invloed van ongunstige externe en interne factoren. Deze omvatten:

• Chronische infecties in andere lichaamssystemen - carieuze tandschade, darmziekten, verschillende vormen van acute luchtwegvirale infecties, gynaecologische ontstekingen en soa;
• vitaminose en hypovitaminose tegen de achtergrond van een onevenwichtig dieet;
• Regelmatig fysiek, nerveus, mentaal overwerk, evenals slapeloosheid en gebrek aan nachtrust;
• sterke psycho -emotionele stress;
• algemene verzwakking van het immuunsysteem, inclusief met langdurig gebruik van immunosuppressoren;
• Hypothermie van het lichaam, het effect van plotselinge temperatuurveranderingen - voor vrouwen is het soms voldoende om op een koud oppervlak te zitten om het inflammatoire proces in de bekkenorganen, inclusief de blaas te starten;
• Hoge seksuele activiteit in afwezigheid van een permanente partner (niet -traditionele seksuele praktijken en onbeschermde seks zijn bijzonder gevaarlijk);
• Stagnerende fenomenen in het bekkenorganen-sedentaire werk en een zittende levensstijl in het algemeen, frequente constipatie, onvolledige lediging als gevolg van stricturen van de urethra of tumoren van de blaas, evenals een banale gewoonte om "tot het laatst te doorstaan"; 
• Slecht of onjuist lichaamshygiëne - In 90% van de gevallen is de ziekteverwekker van cystitis de E. coli, die de blaas binnenkomt uit het rectum;
• het dragen van synthetisch linnen, vooral smal, knijpen de bekkenorganen;
• abnormale ontwikkeling van urine -organen;
• verwondingen en chirurgische interventie op de bekkenorganen;
• Acuut en vet voedsel.

Afzonderlijk moet de oorzaak van de ziekte endocriene aandoeningen worden genoemd (diabetes mellitus, hormonale medicijnen nemen) en algemene fluctuaties in de hormonale achtergrond. De laatste reden is vooral kenmerkend voor het vrouwelijke lichaam, wanneer exacerbaties van cystitis gepaard gaan met de periodes van menstruatie, zwangerschap of menopauze.

Symptomen van de ziekte

De eerste symptomen van cystitis zijn een toename van urineren en ongemak in de onderbuik. Anders hangt het allemaal af van de vorm van de ziekte en de oorzaak ervan. 

Algemene lijst met mogelijke functies:

• frequent urineren, soms onwaar;
• Urine heeft een modderige kleur, bloedonzuiverheden (hematurie) en pus zijn mogelijk;
• pijn in de onderbuik (kan aan de onderrug worden gegeven);
• snijden en branden tijdens het plassen;
• constant gevoel van de volheid van de blaas;
• Urine verwerft een onaangename geur;
• dagelijkse of nachtelijke enuresis;
• Verbetering van de lichaamstemperatuur en algemene zwakte.

In zeldzame gevallen van acute vorm zijn koude rillingen, misselijkheid en braken mogelijk.

Belangrijk! Deze ziekte wordt niet gekenmerkt door een temperatuur boven 37,5 graden. Als er een teveel aan deze indicator is, is het noodzakelijk om het hele urinestandssysteem te onderzoeken - misschien heeft het ontstekingsproces de nieren bereikt.

Bij vrouwen verloopt pathologie vaak in acute vorm en gaat het gepaard met een klassieke reeks symptomen.

Mannen worden gekenmerkt door een chronisch verloop van de ziekte met ingevette symptomen, die vaak gepaard gaat met tekenen van gelijktijdige ziekten van de seksuele sfeer (bijvoorbeeld balanoposthitis of urethritis).

Diagnostiek

Met een duidelijke symptomen van de ziekte kunt u de hoofddiagnose stellen na praten met de patiënt en de palpatie. Aanvullende instrumentele en laboratoriumonderzoeksmethoden maken het mogelijk om het type en de vorm van de ziekte vast te stellen, de ziekteverwekker (met infectieuze laesie) te identificeren en het meest effectieve therapeutische complex voor te schrijven.

Instrumentale diagnostiek:

• Echoscopie (echografie) - bepaalt de mate van inflammatoire proces, maakt het mogelijk om tegelijkertijd de staat van urine- en seksuele systemen te beoordelen;
• Endoscopie (cystoscopie) - Onderzoek van de blaasholte met behulp van het optische systeem van de cystoscoop kunt u de toestand van het interne integument evalueren, mogelijke pathologieën en neoplasmata identificeren; alleen uitgevoerd na het verdwijnen van acute fenomenen;
• Cystografie is een X -Ray -onderzoek met behulp van een X -Ray -contract.

Laboratoriumonderzoek:

• Algemene urineanalyse - Controleer het pH -niveau, concentratie van leukocyten, rode bloedcellen, eiwitten en urinezuurzouten;
• studie van urinesediment voor meer nauwkeurige resultaten;
• Baksev - om een besmettelijke ziekteverwekker te identificeren;
• weefselbiopsie, gevolgd door histologisch onderzoek;
• PCR Diagnostics-zo effectief mogelijk bij het identificeren van seksuele infecties.

In sommige gevallen kan de arts een analyse voorschrijven voor bloedbiochemie - het stelt u in staat om de kenmerken van het functioneren van het lichaam te traceren met veranderingen in de concentratie van de belangrijkste elektrolyten (kalium, natrium, calcium), en de activiteit van enzymsystemen evalueren.

Voor vrouwen is het belangrijk om een gynaecologisch onderzoek uit te voeren naar de aanwezigheid van "vrouwelijke" ontstekingen, die vaak de oorzaak of gevolg worden van cystitis.

Aandacht! Vaak is ontsteking van het ureum een symptoom van een ernstigere ziekte, daarom is differentiële diagnose vereist voor tuberculose, prostatitis (bij mannen), kankertumoren, enz.

Hoe gaat de behandeling?

De acute vorm van cystitis gaat gemakkelijk en snel in chronisch, daarom is het erg belangrijk om op tijd en correct op de eerste tekenen van de ziekte te reageren.

Aandacht! Vaak, na de acute manifestatie van de eerste symptomen, komt de ontsteking onafhankelijk tot niets. Dit betekent niet dat de patiënt is hersteld - de ziekte kan "ondergronds" gaan, en een meer grondige diagnose van het lichaam is vereist om het verborgen pathologische proces te identificeren.

Behandeling in de regel complex, met behulp van conservatieve methoden. Met een competente aanpak is de uitkomst gunstig. Chirurgische interventie is alleen vereist in de meest geavanceerde gevallen.

De belangrijkste lijst met afspraken:

• medicijntherapie;
• sparende regime;
• overvloedige drank;
• Naleving van het dieet.

In chronische vormen om de functionaliteit van de blaas te herstellen, wordt een complex van fysiotherapie toegewezen.

Drugsbehandeling:

• Antibiotica - Maak in chronische vormen een individuele selectie van geneesmiddelen op basis van de resultaten van BAKPOSTEV;
• Diuretica - Diuretica verhogen de uitstroom van urine, het afwassen van de pathogene flora en het verminderen van de concentratie van irriterende stoffen;
• Antispasmodics;
• Vitaminepreparaten.

Om het pathogene effect van een groot aantal chemicaliën te voorkomen, worden cijfers actief gebruikt met cystitis, voornamelijk ontstekingsremmende en diuretica: koppige, Lingonberry, nierthee (orthosiphon), St. John's Wort, Spray, Kamille, Parsley. Een goed effect wordt gegeven door apotheekgeneesmiddelen op basis van plantmateriaal.

Aandacht! Overvloedig drinken met cystitis is noodzakelijkerwijs! Het minimale volume zuiver water is 2 liter. Aanbevolen-2.5-3 liter.

Kenmerken van het dieet:

• alle marinades, scherpe kruiden, augurken, snoep, gerookt en gefrituurd voedsel uitsluiten, evenals alcohol, thee, koffie, zoete frisdrank; Zout uit het dieet moet maximaal worden geëlimineerd (!);
• Verminder de hoeveelheid vlees, vis, gevogelte, vooral vette variëteiten; 
• Melkproducten worden in kleine hoeveelheden geconsumeerd -lage vetkaas, yoghurt, melk, vetarme en onopgeloste kaas;
• de consumptie van verse groenten en fruit verhogen (grote voorkeur voor watermeloen, pompoen);
• Om constipatie in het dieet te voorkomen, moet het gehalte aan zemelen, granen en plantaardige oliën worden verhoogd.

Kenmerken van cystitis bij zwangere vrouwen

Het wijzigen van de hormonale achtergrond tijdens de zwangerschap creëert de vereisten voor het onderdrukken van het werk van het immuunsysteem, dat de risico's van het ontwikkelen van verschillende inflammatoire processen verhoogt. De minste hypothermie, een lichte schending van de hygiënische regels en zelfs de gebruikelijke klimaatverandering (het lichaam beschouwt het als stress) kan ontsteking van de blaas veroorzaken.

Bij het dragen van een kind, vooral in de late stadia van de zwangerschap, neemt de druk op de blaas als gevolg van verhoogde baarmoeder toeneemt. Enerzijds veroorzaakt dit stagnerende fenomenen in het bekkengebied en draagt dit aan de ontwikkeling van cystitis aan de andere kant bij aan de manifestatie van de symptomen, in het bijzonder:

• de frequentie van urineren neemt toe;
• Het gevoel van druk in de blaas wordt constant en stopt niet, zelfs niet na het legen.

De behandeling tijdens de zwangerschap is moeilijk vanwege het verbod op het gebruik van de meeste antibacteriële middelen-ze kunnen de volledige ontwikkeling van de foetus negatief beïnvloeden. Als alternatief wordt de instillatiemethode gebruikt - de introductie van sparende antibacteriële middelen van lokale actie rechtstreeks in de holte van de blaas. De procedure wordt uitgevoerd in het ziekenhuis onder controle van het medische personeel.

Aandacht! Cystitis tijdens de zwangerschap is gevaarlijk voor de complicaties ervan. De hoge belasting van de nieren tijdens de periode van zwangerschap vereist een constante monitoring van de toestand van het urinesysteem en dringende ziekenhuisopname in geval van de verspreiding van ontsteking naar de bovenste afdelingen.

Hoe waarschuw je de ziekte?

Om inflammatoire processen in het urinesysteem te voorkomen, is het voldoende om zich aan de volgende regels te houden:

• Vermijd hypothermie van het onderlichaam - zit niet op het koude oppervlak, houd je benen warm.
• Sluit scherpe en zoute producten uit van het dieet.
• Tijdige behandeling van seksuele infecties, evenals andere foci van ontstekingsprocessen (inclusief cariës).
• Weiger synthetische materialen, vooral in de samenstelling van ondergoed. Vermijd een smal, strakker bekkengebied van kleding.
• In aanwezigheid van sedentair werk, doe je regelmatige pauzes van 10-15 minuten met een warming-up.
• Observeer zorgvuldig de regels van persoonlijke hygiëne (vooral voor vrouwen) - Bij wassen en veeg na ontlasting moeten alle bewegingen worden gericht in de richting terug. Lager ondergoed moet dagelijks worden gewijzigd. Tijdens de menstruatie is het noodzakelijk om pakkingen en tampons zo vaak mogelijk te veranderen.
• Probeer op tijd te urineren - bij de eerste 'roep van de natuur', tolereer niet - dit veroorzaakt stagnatie van urine en strekt de muren van de blaas uit. Natuurlijke norm-urinaat 5-6 keer gedurende de dag.

Met frequente terugkerende cystitis voor preventiedoeleinden moet u een glas cranberrysap per dag drinken - de uitgesproken antibacteriële eigenschappen zullen de ziekte voorkomen of de frequentie van de manifestaties aanzienlijk verminderen.